Het labyrint

 

 

 

 

 

 

Labyrint of doolhof

Van oudsher is het labyrint een model voor de levensweg van de (houten) mens op zoek naar een zingevend doel.

Bij je geboorte stap je in het labyrint en de reis door het leven begint. Niet als een rechte lijn van wieg naar graf, maar in het steeds weer omcirkelen van de kern. Drie stappen vooruit en twee weer terug. Het gaat langzaam in het leven, tenminste met de dingen die ertoe doen. Toch is er in het steeds maar weer omcirkelen van de kern meer wijsheid gelegen, dan in snelle eenmalige successen.

Bekijk je het leven als een doolhof, dan is elke verkeerde keuze verspilde tijd en energie. Beschouw je het leven als een labyrint, dan is elke ervaring onderdeel van de weg en kun je er iets van leren.

 

Leren luisteren

Vanaf je geboorte komt dit leerproces op gang op drie gebieden: in contact met de fysieke wereld –aarde, planten en dieren, in de relatie met je medemens en in je geestelijk leven. Leren gaat gepaard met luisteren, waarbij dat luisteren moet leiden tot daden. Een bekend voorbeeld: als moeder tegen een kind zegt ‘luister nou eens een keer’ betekent dit niet dat het kind maar gezapig aanhoort wat de moeder zegt, maar dat het doet wat zij zegt.

Hoe ga je op een gezonde manier je levensweg door het labyrint van het leven?

Allereerst verlangt het een ontvankelijke houding. Open naar aarde, wereld, mens en God. Door teleurstellende ervaringen hebben velen een aantal deuren gesloten en zijn teruggeworpen op zichzelf (homo incurvatus in sé). Maar er is een uitweg uit angstland.

 

Leidraad

Vervolgens heb je een leidraad nodig die je houvast geeft op je levenspad. In je eentje kun je de weg niet vinden; je doolt maar wat rond en na verloop van tijd loop je vast, er zit geen schot meer in. Maar er is een weg van bevrijding.

Deze handzame leidraad wil je door het labyrint van het leven loodsen.