Bescheidenheid

Later op het HBO durfde ik mijn onderzoek niet te presenteren op mijn stage, zo verlegen was ik.
Leren is een grote hobby gebleven. Op school psalmversjes uit je hoofd leren waarvan de tekst nu pas binnen komt. Daarna laboratoriumschool, maatschappelijk werk, ervaringsgerichte psychosociale therapie en nu coachopleiding. Daarbij is het een ontdekking hoe God op de troon van mijn leven zit. Hoe de Heilige Geest wil werken in mij en in die ander. Zodat het geen navel staren wordt of mediteren in een leegte.
Op mijn 14e ben ik seksueel misbruikt. Op 55-jarige leeftijd las ik een boek over dit onderwerp en besefte toen pas wat er al die tijd met mij aan de hand geweest is. Het was zo diep weggestopt omdat ik het niet eerder kon hanteren. Het boek is van Dan B. Allender en heet ‘Voor het leven getekend? Hoop voor slachtoffers van seksueel misbruik’. Op mijn 23e ben ik depressief geraakt. Het ging niet meer. Dat duurde tot mijn 25e. Twee jaar lang doffe ellende. Uit wanhoop ben ik toen zelf de bijbel gaan lezen om daarin te ontdekken dat God heel anders is als me altijd voorgespiegeld was door de dominees op de preekstoel.
Dit liet ik niet meer los. Ben op retraites gegaan. Daar geleerd om onbegrijpelijke stukken van de bijbel over te slaan tot een later moment. En door te gaan met lezen.
Ik heb begrepen dat God zoveel van ons mensen houdt dat Hij ons allemaal bij zich wil hebben. Voor onze zonden is Hij zelfs mens geworden in Zijn Zoon Jezus. En we hebben een Trooster gekregen, de Heilige Geest die communiceert met onze geest. Onbegrijpelijk en heerlijk.
In 1998 las ik toen het interview over de Vinkenbos in Trouw. En was ik lid geworden van een Reformatorische filosofische studiekring. Vandaaruit is me aangeraden om me in de persoon van Hildegard van Bingen te verdiepen. En ik mocht over haar een lezing over geven voor deze club. Ik was wonderbaarlijk genoeg niet meer bang of zenuwachtig daarvoor. Ik wist dat ik het mocht doen.
En toen ben ik naar de Vinkenbos gegaan op vrijdagochtend. Voor structuur in mijn dag, te lezen in alle boeken die daar zijn. Te leren de getijdengebeden te doen. Heerlijk. Leren en lezen ben ik blijven doen. Nu binnen het Leerhuis van de Vinkenbos op woensdagavond. Door de psalmen te lezen, de gebeden te doen, zoals het Jezusgebed in mezelf opzeggen als ik wandel, kom ik tot rust.
Het Jezusgebed gaat als volgt, heel simpel: Heer Jezus Christus, Zoon van God, ontferm U over mij, zondaar. De Vader, Zoon en Heilige Geest (in de ontferming) komen krachtig samen in dit gebed. God die mens geworden is door Jezus, die bij mij thuis is door de Heilige Geest.
Meer heb ik als mens niet nodig; jawel, medemensen natuurlijk ! Om samen mee te ‘lernen’. Hoeveel God van mij/ons houdt.

Terug