de week van Pinksteren

Apokatastasis

Wanneer we het onderwijs van Barth door trekken tot zijn uiterste consequentie dan komt het Universalisme ofwel de Alverzoening om de hoek kijken….. Sommigen voelden daarvoor want ‘God is liefde’ was de redenering en hoe kan het dan bestaan dat er van zijn mensen in eeuwigheid zullen lijden…. Ook als je bij jezelf te rade gaat, is dit bijna een niet uit te houden gedachte, even nog afgezien van het feit dat je ‘m kunt denken. Anderen hadden grote moeite want er zijn toch in de heilige Schrift nadrukkelijke notities die er op wijzen dat er onderscheid zal zijn, in Barth’s woorden: “Darum können wir nicht sagen: Es gibt Erwählte und Verworfene, wohl aber können und müssen wir glauben: Es wird solche geben. Wir gehen dieser  Wirklichkeit entgegen. Das ist unser menschliches Leben, dasz wir auf diesem Wege sind.”

God is liefde

Echter met dat ‘God is liefde’ is wel wat aan de hand want al gauw leggen wij de klemtoon op het woord liefde maar dan ligt hij in eerste instantie wel verkeerd. De klemtoon moet liggen op God, ‘God is liefde’ en die liefde is geheel anders dan wij die kunnen denken, ervaren en bevatten. Wat liefde is moeten we dus van Hem leren, bij Jezus Christus leren. 

Uiteindelijk lost ook Barth het probleem van de Alverzoening niet op. Er blijft een niet opgeloste spanning tussen de triomf der beslissende verkiezing èn de verwerping van de Alverzoening. En dat is ook het mooie (tenminste zo ervaren we dat) aan deze nieuwe dogmatiek van Barth dat hij ‘open’ is en geen dichtgetimmerd systeem zoals de oude dogmatiek met zijn vaak angstaanjagende consequenties. 

Wie zich er aan wagen wil, leze de eerste 122 pagina’s van Berkhouwer’s ‘De triomf der genade in de theologie van Karl Barth’. Spannende lectuur die heel je geloofswereld eens opschut (en wellicht je geestelijk leven nieuwe impuls geeft) en je een nieuwe blik geeft bij je dagelijkse lezing van de heilige Schrift.