de week van zondag Cantate

Overwinnaar

De week van Jubilate stond in het teken van ‘Jezus Christus, Overwinnaar’ voor ons mensen zichtbaar geworden in het midden van de tijd. Die overwinning echter reikt terug naar de schepping van hemel en aarde -ja nog daarvoor, en strekt zich uit naar het laatste der dagen, -ja en nog daarna tot in alle eeuwigheden.

Schepping

Eén zaak (van de vele mogelijkheden) hebben we bestudeerd in het licht van de vreugdekreet IE XE NI KA en dat betreft de triomf der schepping. We ontdekten dat we wel een erg eenvoudig begrip hadden van ‘de schepping’. Zo van: God schiep in den beginne de hemel en de aarde en alles wat daarbij hoort uit het niets, ex nihilo, met als goddelijke conclusie dat het goed was, ja zeer goed.

Kwaad

Bij enig doordenken en om je heen kijken blijven we dan wel met een diep ingrijpende vraag zitten: waar komt het kwaad vandaan…. Want als de schepping zeer goed was, was daarin geen plaats voor het kwaad, geen mogelijkheid tot het kwaad. Het was gewoonweg een onmogelijkheid en toch is het een mogelijkheid gebleken, een onmogelijke mogelijkheid.

Scheiding

Bij Barth, aan de hand genomen door Berkhouwer, kwamen we er achter dat schepping in eerste instantie betekent ‘scheiding’. Dus niet wordt door de Heilige Geest, die zweeft over de vloed, de ongevormde materie gevormd en geordend maar er wordt scheiding gemaakt! Scheiding tussen licht en duisternis, tussen wat God verkiest en wat Hij afwijst waaraan Hij verachtend voorbij gaat. Scheiding tussen de zeer goede ruimte van zijn verbond met de mens en de door Hem verworpen mogelijkheid van chaos en wanorde, van duisternis en afgrond, van nietigheid en ijdelheid.

Het grote JA

Omdat God aan deze wanorde is voorbij gegaan en haar heeft veroordeeld met een eeuwig NEEN, maakt ze geen deel uit van God’s goede schepping. Maar omdat God LICHT heeft gezegd, impliceert dat ook duisternis, waar God JA heeft gezegd, klinkt er ook een neen. Zo is er met de keuze voor een goede schepping en een volmondig JA vóór de mens (IMMANUEL) ook een neen tegen het tegen-menselijke. Hoewel niet geschapen blijft de chaos dan wel een werkelijkheid, een bedreigende schaduw.

De onmogelijke mogelijkheid

En dan de onmogelijke mogelijkheid dat de mens binnen die goede, ja zeer goede, schepping, in zijn dwaasheid kan terugzien naar de door God verworpen mogelijkheid, de toestand van chaos, zodat het ‘tohuwabohu’ wordt tot een acuut gevaar. Ziehier het ontegenzeggelijke risico dat God met de onderneming schepping op zich heeft genomen…

Het was een avond vol ontdekkingen en belevenissen, nieuwe inzichten en wijdse vergezichten. Om te gaan zingen in deze week CANTATE…..