Leef als atleet

 

Topatleten uit verschillende sportdisciplines blijken naast een nooit-aflatende drang om zichzelf te verbeteren ook een positieve manier om tegenslagen te verwerken te hebben.

Verbetering 

Topatleten zeiden nooit tevreden te zijn over hun prestaties en altijd op zoek te zijn naar verbetering. Tegelijk gingen deze topatleten ook op een andere manier met tegenslagen om. Hun collega-atleten vertelden dat ze hun enthousiasme verloren na bijvoorbeeld het oplopen van een blessure of het verlies van een belangrijke wedstrijd. De topatleten daarentegen interpreteerden tegenslagen als een motivatie om nog sterker terug te slaan.
De topatleten werden volgens de onderzoekers ongeveer even vaak met tegenslagen geconfronteerd als hun collega-atleten. Het enige verschil was hun onverzettelijke houding.

We gaan eens kijken waarom die houding van een topatleet nodig is voor de mens van de Weg. 

Confrontatie

Je wordt allereerst geconfronteerd met jezelf. Je denkt dat je jezelf kent maar na verloop van tijd ontdek je dat er allerlei schaduwzijden en duistere gebieden zijn die je liever niet bij jezelf ziet. Het dikke ik wordt zich er pijnlijk van bewust dat het voor het grootste deel bestaat uit gebakken lucht. Je hele zogenaamde zelfverwerkelijking blijkt niet veel anders te zijn dan een overschreeuwen van jezelf. Je binnenwereld blijkt een wereld te zijn van concurrentie en prestatiedrang, een wereld van ‘ieder voor zich’, een wereld van begeerte, dominantie en manipulatie. Je schrikt van jezelf.
Op het ogenblik dat je dit opmerkt én hieraan iets wilt doen, heb je hulp nodig. Een soldaat gaat niet zomaar ongeoefend de oorlog in. Zo is het ook niet mogelijk in je eentje, ongeoefend, zonder richtlijnen en hulp de strijd aan te binden met de vijand.

Vijand?? Lees verder>>