de week van zondag Invocabit

Verzoeking

Een paar weken geleden zijn we begonnen met het boekje ‘Verzoeking’ van Dietrich Bonhoeffer. ’t Lag al een tijdje op de loer en door het gerommel in het Vaticaan werd het plotseling wakker. Het manuscript kwam tot stand tussen 12 en 17 april 1937 bij een ontmoeting tussen illegale predikanten van de ‘Bekennende Kirche’ in Finkenwalde. In deze 5-daagse leidde Bonhoeffer elke dag in met een bijbelbespreking over de verzoeking. Zulks was nodig omdat de illegaal verklaarde predikanten leden onder de grote verzoeking van de nationaal-socialistische ideologie met haar pseudo-messiaanse F├╝hrer-cultus en haar Germaanse strijd- en verlossingsmythen.

Twee verhalen over verzoekingen

Het is wel een tandenbijter, boeboe… De eerste 24 pagina’s kostten ons twee weken, ook al omdat het taalgebruik niet erg toegankelijk is. Het verschil tussen de verzoeking van de natuurlijke en de ethische mens, en de christen vormde de aftrap. Vervolgens de aard van de verzoeking/verzoeker: hij manifesteert zich daar waar onschuld is, het plotselinge en daardoor beangstigende, de radicale verloochening van zijn oorsprong. Het verschil tussen de verzoeking van Adam en van Christus.

Heen…

Als we het goed begrepen hebben is er sprake van een heen- en teruggaande beweging. Adam is gevallen in de verzoeking en wij met hem want wij hebben geen weerstand kunnen bieden aan de stem die vermomd en vanuit het niets tot ons zegt: ‘Is het niet zo dat…..’ Jezus Christus die door mens te worden heel ons mens-zijn op zich heeft genomen, is staande gebleven in de verzoeking. Hij heeft de stem weerstaan door op het Woord te blijven staan. Zo is de heengaande beweging.

Terug…

De teruggaande beweging is nu dat wij het vlees dragen dat in Jezus Christus de satan overwon. Daarom worden wij niet meer verzocht zoals Adam maar Jezus Christus wordt in ons verzocht. Daarom is ook de overwinning zeker, niet omdat wij de verzoekingen zouden aankunnen, maar omdat Jezus Christus die door de heilige Geest in ons woont, overwonnen heeft!!!

Leid ons niet in verzoeking

Waarom dan de bede: ‘Leid ons niet in verzoeking?’ Dat wij niet in de verzoeking komen ons te onttrekken aan de deelname aan de verzoekingen van Jezus Christus; dat wij ons niet ergeren aan de lijdensweg van Christus. Zo past Jezus hier de bede uit het Onze Vader ‘Leid ons niet in verzoeking’ toe. Misschien dat de paus hier eens een studie van kan maken. Voor ons is het in ieder geval een openbaring.

En dan nog dit…

Het bevrijdende en troostrijke van dit alles is dat ook de satan in Gods handen is; hij moet tegen zijn wil God dienen en wel als volgt: hij leidt tot kennis van zonde. Hij laat het vlees lijden (Job). Hij bezorgt de zondaar de dood. Maar daarmee is zijn werk dan ook ten einde. Hier verliest satan definitief zijn macht en recht op de gelovige. Hij blijft achter in de vernietiging en de dood maar de gelovige gaat het Leven binnen!